به اندازه ی گیاهی ترد لب گوسفندی فقیر

یا به اندازه ی زمینی که می چرخد با همه ی زیبا رویانش...!؟

اندازه ی زیبا کنارمیدان اطلسی ایستاده بود

ست صورتی لباس هاوآرایشش

انگشتانش لرزان "چون پرنده یی ترسان دردل شب"

سینه اش تصویرشعله های ابدی درپیچک مشتاقی که ازصخره هابالا می رود.

لبخندزنان وخاموش ،

ازدامنش- این بیشه ی مهربان درجنگل خاطرات-

مردی بیدارمی شد

انکارشده یی ازیادرفته.

-چه مشتاقم سنگینی تورا

من سبکبالم همچنان که تورا می چرخانم

وازگل صورتت می آشامم.

راستی اندازه ی حقیقی افراد چقدراست

به اندازه ی مردی بلعنده

که لب های زنان رامهرمی کند!

یابه اندازه ی پرنده یی که دوستت دارم راناتمام می گذارد.