تبليغاتX
مجله ی ادبی آمینا - پرنده من/خیام ظهیری
درخیال استجابتهای روزانی مرغ آمین رابدان نامی که اوراهست می خوانند مردم "نیما"

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ

پیوندهای روزانه
آمارانت(شعر)
آلباتروس(ترجمه)
کاکو(طنز)
آرشیو پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین
91/02/22 - 91/02/31
91/02/08 - 91/02/14
91/02/01 - 91/02/07
91/01/22 - 91/01/31
91/01/05 - 91/01/21
90/12/22 - 90/12/29
90/12/08 - 90/12/14
90/12/01 - 90/12/07
90/11/22 - 90/11/30
90/11/05 - 90/11/21
90/11/08 - 90/11/14
90/11/01 - 90/11/07
90/10/22 - 90/10/30
90/10/05 - 90/10/21
90/07/01 - 90/07/07
90/06/05 - 90/06/21
90/05/22 - 90/05/31
90/05/08 - 90/05/14
90/04/05 - 90/04/21
90/04/08 - 90/04/14
90/01/01 - 90/01/07
89/12/22 - 89/12/29
89/12/05 - 89/12/21
89/12/08 - 89/12/14
89/12/01 - 89/12/07
89/11/22 - 89/11/30
89/11/05 - 89/11/21
89/11/08 - 89/11/14
89/10/22 - 89/10/30
89/10/05 - 89/10/21
89/10/08 - 89/10/14
89/10/01 - 89/10/07
89/09/22 - 89/09/30
89/09/05 - 89/09/21
89/09/08 - 89/09/14
89/09/01 - 89/09/07
آرشيو
پیوندها

  RSS  

پرنده من/خیام ظهیری

پرنده ی من خواند و

سیبهای سرخ ,سرخ ِ سرخ

لبهای تو بودند

 که می چیدم.

پرنده ی من خواند و

ستاره های اسمان

چشمان تو بودند

که می دیدم.

پرنده ی من خواند و

راه اب باز شد

ماهی کوچکی امد

خندید و رفت.

 

باد امد برگها ریخت

پرنده ی من خواند و باران گرفت

 

پرنده ی من خواند و...

پرنده ی من رفت.

+ نوشته شده در جمعه هفدهم دی 1389ساعت 23:24 توسط سیدمحمدآتشی |