داستان کوتاه نثری روایت گونه است که ازرمان کوتاهتر نگاشته می آیدومعمولا تعدادکلمات آن ازپانزده هزارتجاوزنمی کند.داستان کوتاه راتنها به خاطرکوتاه بودنش نمی توان ازرمان متمایز کردکه البته دقیقا حدمعینی نمی توان برای این دومشخص داشت.هیچ کس نمی تواندادعاکندکه یک داستان کوتاه درمقایسه بارمان پرسناژهای کمتری رادرخودجای می دهدچراکه تنهاچندصفحه ازیک داستان کوتاه ممکن است پرسناژی راتصویرکندوادواری چندرادربرگیردوازسوی دیگررمان احتمالا پرسناژهای خودرابه سه ویاچهارتن بسنده می کندوتمامی حوادثش رادریک روزارائه می دهد.به نظر"ادگارآلن پو"،"ناتانیل هالوژن" درداستان های کوتاه خودیک وجه خاص واستثنایی راروشنی می دهدوداستان های قدیمی تری چون" شب های عرب" و"دکامرون "اثر"پوکاچیو"غالبا کمتردربازشناساندن پرسناژهاتکیه دارندوبیشتربه حوادث واتفاقات می پردازند.امارومان نویس بیشتربه پرسناژهاوجزئیات وقایع درزمان های خاص چشم داردوگاه هردوکیفیت رادرنظرمی گیرد.دربعضی مواردکه داستان بیشتربه حوادث می اندیشدتاپرسناژ،نام افسانه به خودمی گیرند.واین نه داستان است ونه رمان.